Pin

บะหมี่

บะหมี่หมูแดง

 

บะหมี่เป็ดย่าง

บะหมีก้ามปู

วิธีทำ

 

• ร่อนแป้งแล้วพักไว้
• ให้เอาไข่ไก่, น้ำด่าง, เกลือป่น คนคลุกเคล้าให้เข้ากัน
• แล้วเทแป้งลงนวด ไม่ต้องใส่น้ำเพิ่ม นวดประมาณ 15 นาที
• โรยแป้งบนกะบะที่เราจะรีดแผ่น เมื่อเรารีดแผ่นแป้ง ก็ให้ตัดเป็นเส้่นๆ แล้วใช้แป้งโรยเส้นไว้
• แต่ถ้าเรามีผสมแป้ง, เครื่องรีดแป้งให้เป็นแผ่น, และเครื่องทำเส้น เราก็ควรใช้เพื่อประหยัดเวลา เพิ่มการผลิต จะได้ส่งตลาดได้มากขึ้น

อ้างอิง http://workdeena.blogspot.com/2009/05/blog-post_19.html    -http://th.wikipedia.org/wiki

หลังจากนั้นปี 1980 ภาษาซี ก็ได้รับความนิยมมากขึ้น มีการพัฒนา comiler ภาษาซีออกมามากมาย ความได้เปรียบของภาษาซี ที่เหนือกว่าภาษาอื่นคือ

1. ภาษาซี สามารถนำไปใช้ได้บนเครื่องทุก Platform ไม่ว่าจะเป็น Intel PC ที่วิ่ง Windows 95 หรือ Windows NT หรือ แม้แต่ Linux ทั้งเครื่อง Macintosh และ เครื่องเวอร์คสเตชัน ตลอดจนเมนเฟรม เนื่องจากมี compiler ของภาษาซี อยู่ทั่วไป
2. ภาษาซี เป็นภาษาที่ง่ายๆ คือมีแต่ข้อกำหนดในการใช้งาน หรือ syntax แต่ไม่มีฟังก์ชันสำเร็จรูป (Built-in Function) ใดๆ ดังนั้นหากผู้ใช้ต้องการทำอะไรก็ตาม ต้องเขียนทุกอย่างขึ้นเอง หรือ อาจเรียก Library Functions มาใช้งาน โดย ฟังก์ชันที่เป็นงานที่ใช้บ่อยๆ จะถูกรวบรวมไว้ใน Library Functions เช่น การจัดการข้อความ การดำเนินการเกี่ยวกับ Input/Output (I/O) การจองหน่วยความจำ (Memory Allocation) แต่ฟังก์ชันที่วิลิศสมาหรา จะไม่มีใน Standard Library เช่น ฟังก์ชันที่จัดการ Graphics ทั้งนี้จะขึ้นกับระบบที่ใช้ (เช่น เป็นระบบ UNIX หรือ Windows 95) และ สิ่งแวดล้อมในการทำงาน (เช่น GUI เป็น X-Windows หรือ Direct X) การทำเช่นนี้จะทำให้ภาษาซี เป็นภาษาที่เคลื่อนย้ายได้ง่าย (portable)

เมื่อภาษาซี ได้รับความนิยมมากขึ้น จึงมีผู้ผลิต compiler ภาษาซีออกมาแข่งขันกันมากมาย ทำให้เริ่มมีการใส่ลูกเล่นต่างๆ เพื่อดึงดูดใจผู้ซื้อ ทาง American National Standard Institute (ANSI) จึงตั้งข้อกำหนดมาตรฐานของภาษาซีขึ้น เรียกว่า ANSI C เพื่อคงมาตรฐานของภาษาไว้ไม่ให้เปลี่ยนแปลงไป ใน lecture ของผมก็จะยึดแนวของ ANSI C นะครับ

1. Function Heading
   ประกอบด้วยชื่อฟังก์ชัน และอาจมีรายการของ argument (บางคนเรียก parameter) อยู่ในวงเล็บ
2. Variable Declaration
   ส่วนประกาศตัวแปร สำหรับภาษาซี ตัวแปรหรือค่าคงที่ทุกตัว ที่ใช้ในโปรแกรมจะต้องมีการประกาศก่อนว่าจะใช้งานอย่างไร จะเก็บค่าในรูปแบบใดเช่น interger หรือ real number
3. Compound Statements
   ส่วนของประโยคคำสั่งต่างๆ ซึ่งแบ่งเป็นประโยคเชิงซ้อน (compound statement) กับ ประโยคนิพจน์ (expression statment) โดยประโยคเชิงซ้อนจะอยู่ภายในวงเล็บปีกกาคู่หนึ่ง { และ } โดยในหนึ่งประโยคเชิงซ้อน จะมีประโยคนิพจน์ที่แยกจากกันด้วยเครื่องหมาย semicolon (;) หลายๆ ประโยครวมกัน และ อาจมีวงเล็บปีกกาใส่ประโยคเชิงซ้อนย่อยเข้าไปอีกได้ ซึ่งนักศึกษาจะได้เห็นต่อไป

ข้างล่างนี้คือตัวอย่างโปรแกรมง่ายๆ ในภาษาซี

#include <stdio.h>
main()
{
    printf(" Hello. This is my first program. \n") ;       /*  This is  a comment  */
    return 0 ;
}

บรรทัดแรกนั้นเราเรียก Compiler Directives คือเป็นคำสั่งที่บอก compiler ว่ามีไฟล์อะไรที่จำเป็นต่อการ compile บ้าง ซึ่งในที่นี้ เราต้องการไฟล์ที่ชื่อ "stdio.h" ซึ่งทำหน้าที่เรียกใช้งาน Standard I/O Library ซึ่งฟังก์ชันที่เราเรียกใช้งานในโปรแกรมข้างบนคือ printf นั่นเอง
บรรทัดต่อมาบอกว่าโปรแกรมนี้มีฟังก์ชัน main โดยไม่ต้องการ argument ใดๆ โดย compound statement ถูกบรรจุในวงเล็บปีกกา { ...... }
บรรทัดต่อมามีการเรียกใช้ฟังก์ชัน printf จาก Standard I/O Library โดย argument ของฟังก์ชันนี้ก็คือประโยค " Hello. This is my first program." นักศึกษาสังเกตว่ามีชุดอักขระ \n ซึ่งเป็นชุดอักขระพิเศษหมายถึงการขึ้นบรรทัดใหม่
นี่คือชุดอักขระพิเศษต่างๆ และ ความหมาย

	\a		bell
	\b		back space
	\t		horizontal tab
	\v		vertical tab
	\n		new line
	\f		form feed
	\r		carriage return
	\"		quotation mark ( " )
	\'		apostrophe ( ' )
	\?		question mark ( ? )
	\\		back slash ( \ )
	\0		null

#include <stdio.h>
main ()
{
	int	width , length ;                    /*   Declaration of Variables   */
	int	area ;

	width = 10 ;
	length = 5 ;			      /* Expression Statements  */
	area = width * length ;

	printf ("A rectangular having width = %d and length = %d has area = %d \n", width, length, area) ;	
	return 0
}

สิ่งที่เพิ่มขึ้นมาในโปรแกรมนี้คือ มีการใช้ตัวแปร จึงต้องมีการประกาศตัวแปรด้วย ซึ่งตัวแปรทั้งหมด เราใช้แบบเลขจำนวนเต็ม หรือ แบบ integer (จะกล่าวถึงหลักการในการตั้งชื่อต่อไป)นอกจากนั้นในฟังก์ชัน printf ยังมี argument เพิ่มขึ้นคือ มีการพิมพ์ค่าของตัวแปร width length และ area ด้วย เราจึงต้องระบุ Format ของการพิมพ์ตัวแปรดังกล่าว ในทีนี้เราระบุให้เป็นเลขฐานสิบ หรือ Decimal เราจึงใช้ %d ในการระบุ Format ของสิ่งที่จะพิมพ์ออกมา

#include <stdio.h>
main()
{
	float	width ,  length  ;
	float	area  ;

	printf("Please enter width: ") ;
	scanf("%f", &width) ; 
	printf("Please enter length: ") ;
	scanf("%f", &length) ;

	area = width * length ;
	
	printf ("A rectangular having width = %d and length = %d has area = %d \n", width, length, area) ;	
	return 0
}

ในโปรแกรมที่ 3 เราเปลี่ยนการใช้ตัวแปรจาก integer ไปเป็นแบบ floating point เพื่อให้ตัวแปรสามารถบรรจุ เลขทศนิยมได้ โปรแกรมนี้มีความสามารถมากขึ้น คือสามารถรับข้อมูลเข้าจากผู้ใช้ได้ด้วยการใช้ฟังก์ชัน scanf โดยต้องกำหนด Format ของสิ่งที่จะรับใน argument โดยใส่ในเครื่องหมายคำพูด และ ตัวแปรที่จะใช้เก็บค่าต้องขึ้นต้นด้วยเครื่องหมาย &

การกำหนด Format สำหรับข้อมูล เราต้องระมัดระวัง ต้องกำหนดให้ตรงกับประเภทของข้อมูลด้วย %d นั้นใช้สำหรับ เลขจำนวนเต็ม และ %f ใช้สำหรับ floating point จะเกิดอะไรขึ้นถ้านักศึกษาละเลยจุดนี้ไป

#include <stdio.h>
main()
{
	int	i  ;
	
	printf("The number is %f \n",i)  ;      /*  Using %f  with integer  */
	return 0
}

1. สามารถใช้ตัวอักษร A ถึง Z รวมทั้ง ตังเลข 0 ถึง 9 และ ขีดล่าง (_) ด้วย โดยมีข้อแม้ว่าต้องไม่ใช้ตัวเลขนำหน้าชื่อตัวแปร เช่น 2noy เป็นตัวแปรที่ไม่ถูกต้อง แต่ noy2 ใช้ได้
2. สำหรับ ANSI C ชื่อตัวแปรมีความยาวได้ถึง 31 ตัวอักษร
3. ชื่อตัวแปรและฟังก์ชัน ไม่อาจใช้คำสงวน (Reserved Words) ต่อไปนี้

   		auto		extern		sizeof
   		break		float		static
   		case		for		struct
   		char		goto		switch
   		const		if		typedef
   		continue		int		union
   		default		long		unsigned
   		do		register		void
   		double		return		volatile
   		else		short		while
   		enum		signed		
   	

Type                                    Data Range                                               Size
int                                  -32,768   to  32,767                                           2  bytes
long int                   -2,147,483,648 to 2,147,483,647                             4  bytes
float                       8 digit  floating point                                                  4  bytes
double                   16 digit  floating point                                                8  bytes     
char                      character                                                                   1  byte